Przegląd umowy według Twojego playbooka: klauzula po klauzuli, z bramką dla prawnika

Przegląd umowy według Twojego playbooka: klauzula po klauzuli, z bramką dla prawnika#

Większość umów, które podpisuje mała firma, to warianty kilku znanych wzorów. Prawnik czyta je w całości, choć ryzyko zwykle siedzi w trzech miejscach: limicie odpowiedzialności, prawach do danych i warunkach wypowiedzenia. Ten workflow n8n robi pierwsze czytanie względem Twojego playbooka i podsuwa prawnikowi tylko to, co od niego odbiega.

Wyciąganie klauzul: cytat słowo w słowo#

Plik z Google Drive trafia do API Anthropic jako PDF. Pierwsze wywołanie niczego nie ocenia, tylko dzieli umowę na klauzule. Każda dostaje temat, streszczenie i jedno zdanie kluczowe skopiowane dokładnie z dokumentu. To zdanie prawnik porówna z oryginałem.

Jeśli odpowiedzi nie da się sparsować albo nie ma w niej żadnej klauzuli, przebieg kończy się błędem:

silently continuing would produce an empty "no issues found" report — the most dangerous possible output for a contract review.

Ocena: jedna klauzula, jeden playbook#

Agent ocenia klauzule po kolei. Dostaje opis naszej strony umowy, playbook (na przykład: limit odpowiedzialności dostawcy co najmniej 12 miesięcy opłat, nasze dane wracają do nas w użytecznym formacie) i listę twardych granic, czyli rzeczy nie do przyjęcia. Zwraca stanowisko (matches_playbook, off_playbook, missing_protection i inne), wagę oraz konkretną propozycję zmiany zapisu.

Dwie reguły z promptu robią najwięcej: brak ochrony, której wymaga playbook, jest ustaleniem, a nie stanem akceptowalnym, a agent nigdy nie twierdzi, że coś jest zgodne z prawem.

Werdykt liczy kod#

if (hardLimitBreaches.length) verdict = 'DO_NOT_SIGN';
else if (worst >= 4) verdict = 'DO_NOT_SIGN';
else if (worst === 3) verdict = 'NEGOTIATE_BEFORE_SIGNING';
else if (worst === 2) verdict = 'SIGN_WITH_NOTED_RISKS';
else verdict = 'CLEAN';

Naruszenie twardej granicy rozstrzyga sprawę niezależnie od tego, jak oceniono pojedynczą klauzulę. Wszystko poza CLEAN idzie do recenzenta z trzema linkami: przejdź dalej, wyślij do poprawek, odrzuć. Gdy decyzja nie dotrze w czytelnej postaci, workflow przyjmuje ostrożniejszą opcję, czyli poprawki.

Błąd, który znaleźliśmy przy pisaniu tego tekstu#

Sprawdziliśmy to na pętli z pięcioma klauzulami, z których trzecia była blokująca. Ocenę agenta zastąpiliśmy stałą, żeby wynik zależał tylko od logiki pętli.

Stara wersja zgubiła akurat klauzulę blokującą i uznała umowę za czystą. Poprawka przetwarza jedną klauzulę na przebieg pętli i usuwa ustawienie wielkości paczki. Czas działania się nie zmienia, bo agent i tak ocenia klauzule po kolei. Poprawiona wersja czeka na ponowną recenzję w bibliotece n8n.

Ograniczenia#

To nie jest porada prawna. Werdykt to wstępna selekcja dla prawnika, a nie zamiast niego.

Agent widzi jedną klauzulę naraz. Jeśli limit odpowiedzialności jest zdefiniowany w słowniczku na początku umowy, ocena klauzuli o odpowiedzialności może tego nie uwzględnić.

Wyciąganie klauzul ma limit 8000 tokenów odpowiedzi. Przy bardzo długiej umowie lista może się uciąć, a przebieg zakończy się błędem parsowania.

Linki decyzji nie mają logowania, a komunikatory potrafią je otwierać przy budowaniu podglądu. W kanale z takimi wiadomościami warto wyłączyć podgląd linków.

Kiedy to nie ma sensu#

Przy kilku umowach rocznie prawnik i tak przeczyta je w całości. Workflow ma sens, gdy umów są dziesiątki, większość pochodzi od kontrahentów na ich wzorach, a firma ma spisane stanowiska negocjacyjne. Ten workflow jest jednym z trzech, na których opisaliśmy granice między agentami. Gdy przegląd ma działać w Twoim obiegu dokumentów, z uprawnieniami i historią, to już projekt automatyzacji procesów z AI.